Vakıf bir kişinin sahip olduğu bir malı, mülkiyetini kendi elinden çıkararak belirli bir hayır amacına ebediyen tahsis etmesiyle oluşan İslam hukuku kurumunu ifade eder. Vakıf edilen malın kendisi harcanmaz, sadece ondan elde edilen gelir veya fayda önceden belirlenen hayır amacına yönlendirilir. Bu yapı İslam medeniyetinde eğitimden sağlığa kadar pek çok sosyal hizmetin finansmanında tarihsel olarak çok önemli bir rol oynamıştır.
Günümüzde vakıf kavramı modern sosyal finans anlayışıyla yeniden ele alınmakta ve sürdürülebilir hayır faaliyetlerinin finansmanında alternatif bir model olarak değerlendirilmektedir. AAOIFI'nin ilgili standardı da vakıf yapılarının güncel finansal araçlarla nasıl bir araya getirilebileceğine dair çerçeve sunar. Vakıf modeli, bireysel bağışların tek seferlik harcanması yerine sürekli gelir üreten bir yapıya dönüştürülmesini sağlayarak toplumsal fayda açısından uzun vadeli bir etki yaratır.