Garar bir sözleşmede tarafların konu, bedel veya sonuç açısından yeterince bilgi sahibi olmadığı aşırı belirsizlik durumunu ifade eden fıkhi bir kavramdır. Hz. Peygamber'in belirsizlik içeren satışları yasakladığı bilinmektedir ve bu ilke İslam hukukunda sözleşmelerin geçerliliği için aranan temel şartlardan biri haline gelmiştir. Klasik örnekler arasında suyun içindeki balığın satışı, henüz doğmamış hayvanın satışı veya niteliği tam olarak belirlenmemiş bir malın satışı sayılabilir. Bu tür işlemler taraflardan birinin diğerinin aleyhine haksız kazanç elde etmesine yol açabileceği için fıkıh alimleri tarafından sakıncalı bulunmuştur.
Modern finans dünyasında garar ilkesi özellikle türev işlemler, vadeli sözleşmeler ve bazı sigorta ürünleri değerlendirilirken devreye girer. Future, opsiyon ve swap gibi araçların büyük kısmı sonucun taraflarca önceden bilinmemesi ve fiyatın piyasa dalgalanmasına bırakılması nedeniyle garar unsuru taşıdığı gerekçesiyle katılım finansı ilkelerine uygun görülmez. Aynı şekilde klasik sigorta sözleşmelerindeki belirsizlik de tekafül gibi alternatif modellerin geliştirilmesinin önemli sebeplerinden biridir. Bir yatırımcının bir ürünün şer'i uygunluğunu değerlendirirken sözleşme şartlarının ne kadar net ve öngörülebilir olduğuna dikkat etmesi bu yüzden büyük önem taşır.